November 3

Garage Vari

Er zijn van die dagen dat het kan vriezen of kan dooien. De periode waarin dit soort dagen valt, noemen we dan een kwakkelperiode. Het weer kwakkelt maar een beetje aan!
Soms kwakkelen wij ook maar een beetje aan. Geen vis en geen kuit.
Vannacht had het een beetje gevroren, maar vanochtend scheen braaf het zonnetje, ten teken dat het best een aardige dag zou kunnen gaan worden.
Op deze mooie herfstdag dus, mochten we weer optreden bij Vari, in Vlaardingen. Zo, effe in de middag kwamen we langzaam aan waggelen om dat te doen waarvoor we kwamen. Lekker spelen en zingen!
Aan het repertoire kan het niet gelegen hebben, dat kenden we bijkans uit het hoofd. Misschien dat we teveel van de, daar aanwezige, erwtensoep hadden geproefd, waardoor de erwtjes een blokkade oprichtten in ons brein, waardoor ons motorische vermogen om repertoire om te zetten in hoogwaardige klanken enigszins van slag was? Wie zal het zeggen.
Cum laude afstuderen, was voor ons vandaag niet weggelegd.
Jammer, maar dit kan weleens gebeuren, alleen, het moet geen kwakkelperiode gaan inluiden, waarin goede optredens, plotsklaps worden opgevolgd door optreden, ons koor onwaardig. We kunnen goed zingen! We hebben ook de discipline in huis om dat te bewerkstelligen!
Hoe het dan komt dat het een keer niet echt loopt, geen idee!
Op routine zongen we het repertoire, waarbij we toch met regelmaat getrakteerd werden op dankbaar applaus. Dus zo slecht kwam het bij de toehoorders nu ook weer niet over. Zouden we zelf soms te kritisch worden? Zou kunnen, maar ik vrees het niet!
Zand erover, maar wel oppassen dat het onze radertjes niet verder aantast, als dat de erwtjes schijnbaar al hadden gedaan.
Maatjes, de volgende keer zingen we weer de sterren van de hemel, zoals we dat ook afgelopen woensdag deden. Trots uitstralen dat je een Maatje bent en voor je eigen plezier het maximale uit je zangkwaliteiten haalt.
Het kan vriezen: het kan dooien. Nou en! Kom maar op!

Maatje Henk

 

Geef een reactie