November 18

Suzuki

Zaterdag 18 November 2017. De dag voordat….. ja, de dag voordat wat! Gewoon de dag van vandaag! Wat er morgen staat te gebeuren dat zien we dan wel weer. Vandaag gewoon lekker zingen bij Vari in Vlaardingen, althans, dat was de insteek.

Het was vanmiddag zo’n 8 graden buiten, precies dezelfde temperatuur op deze dag als exact 100 jaar geleden, in 1917, dus 36.525 dagen geleden. Hoe bestaat het hé! Er is echter niemand onder 100-jarigen of ouder, die mij deze theoretische melding kan bevestigen. Begrijpelijk, omdat ze dat niet meer zo kraakhelder voor de geest kunnen halen. En neem het die ouwetjes eens kwalijk, want wees eerlijk, de meesten onder ons weten niet eens meer wat de temperatuur 36.525 minuten geleden was, op 24 oktober jongstleden dus. Dit is bij hen allang in de zee der vergetelheid ondergedompeld om dan ook nooit meer boven water te gekomen.

Maar deze non-informatie terzijde. We hadden vandaag besloten om in een ongedwongen sfeertje er een gezellig samenzijn van te maken. Nou, dat is qua entourage dan wel gelukt. Het begon al toen we zo rond half twaalf het pand van de autodealer betraden. Voor wat hoort wat, was schijnbaar het credo van de autoverkopers, want we werden in voldoende mate voorzien van koffie, erwtensoep en broodjes worst.

Tussen de automobielen zingen is toch wel iets anders dan dit te doen tussen schubben, touw en teer. Alle voitures stonden te glimmen in de showroom. De Maatjes wilden hier op voorhand niet bij achterblijven en hadden vanochtend de pot groene zeep flink aangesproken, waardoor je de auto’s kon spiegelen in hun gezichten. Een lachspiegel op de kermis zou hetzelfde effect vertonen.

Schijnbaar was de groene zeep niet voldoende opgedroogd, want zodra enkelen hun volumeknop opendraaiden, zag je bij hen spontaan luchtbelletjes verschijnen in de mondhoeken. Blijft de vraag of dit echt het gevolg was van de zeepbeurt of was het gewoon overtollig hersenvocht, dat kans zag, via deze weg, aan een leeghoofd te ontsnappen? We zullen het nooit weten. Maar wat maakt het ook uit!

Naar alle waarschijnlijkheid heeft de zeepbeurt wel onze stembanden aangetast, want het optreden van vandaag mogen we met een gerust geweten een zeperd noemen. Algehele malaise, de boel kwam nooit echt op gang. En als de boel een keer op gang kwam was ze niet meer te stoppen en zongen we te snel. Vier tellen rust was dan teveel gevraagd.

Toch hebben we het drie optredens volgehouden en hoe raar het ook klinkt, er werd met regelmatig geapplaudisseerd!

Vaak zorgen fouten die gemaakt worden bij een generale repetitie ervoor dat je tijdens de officiële uitvoering extra geconcentreerd en gemotiveerd bent om het geleerde zo goed mogelijk uit te voeren. Dit stemt mij bijzonder hoopvol voor de dag van morgen!

Maatjes, een goede nachtrust gewenst, om morgen fris en fruitig de confrontatie met de andere drie koren aan te kunnen gaan.

Maatje Henk

 

 

Geef een reactie