Januari 3

ZC Serreburgh

Een onverwacht en ingelast optreden in Spijkenisse. De mondhoeken nog bepoederd door de oliebollen en appelflappen togen toch de Maatjes in grote getale naar deze Nieuwjaarsreceptie. Guur, regen en onplezierig donker was het buiten. Binnen was het veel lichter, maar het was steenkoud in deze hal en dat noopte diverse Maatjes tot het aantrekken van de fleecevesten. Onze gastheer verwelkomde de aanwezige bewoners en het koor en stond even stil ter ere van hen die niet meer onder ons waren. Het repertoire was door Bas aangepast aan de locatie en aan het doel van dit optreden. Veel Nederlandstalige oude zeemanskost, gelardeerd door een aantal zeer mooie, door ons graag gezongen, echte shanty’s. Geroutineerd werkten de Maatjes zich door het eerste deel van dit optreden. Helaas kampten de bewoners met het zelfde ‘kou-probleem’ en zaten met dikke jassen aan in het voor hen bestemde deel van het wooncentrum. Begrijpelijk dat er weinig trek was om mee te gaan met het enthousiasme van de  Vlaerdingse Maatjes. Al werd er wel flink meegezongen. De pauze was welkom en een glaasje wijn verwarmde menig Maatjes-neus. Net voor de aanvang van het resterende deel van dit optreden, liep een van de gastvrouwen rond met een doos warme snacks. De bitterbal, de mini frikadel, het bamihapje en de kipnugget vonden aangenaam de weg naar het zanggat van de Maatjes en daarna konden wij ook weer echt gaan beginnen met zingen. Nu wij toch net wat gegeten hadden, kon onze ‘allerbeste Koch’ geheel in die smaakvolle sfeer zijn verhaal doen. De vingers van onze muzikanten zullen wel behoorlijk belast zijn geweest. Het valt niet mee om bij deze temperaturen, de vingers soepel in te zetten op de instrumenten. Het repertoire werd iets ingekort en aan de wens van een van de gasten ( voorheen werkzaam op de Henri Dunant en bekend met ons gezang) werd door Tom met plezier voldaan en daarmee schalde de story van de ‘woonboot op de Amstel’ de ruimte in. Er werd zelfs als vanouds weer op de grond gezeten en meegeroeid. Overigens niet zo’n zware opgave, want de vloer was verwarmd en daarmee werd menig achterwerk aangenaam verrast. De tijd zat er op. Inpakken en wegwezen en hopelijk tot een volgende uitnodiging.

Maatje John

 

(klik op de eerste foto voor een uitvergroting en een diashow)

 

Geef een reactie